Dominika Karc // Bartosz Guz


Dwie drewniane części stołu, umieszczone w dwóch różnych miejscach, starają się przebić rozdzielającą je przestrzeń.

Współczesna technologia  łączy rozerwane dwie połówki stołu w całość, która zatapia się wizualnie w mgłę twardej rozdzielającej ściany, z jednej strony będącej fizyczną barierą, a z drugiej przestrzenią niedopowiedzianą, która otwiera pole do interpretacji tego wszystkiego co może znajdować się tuż za.

Jest to projekt o potencjale dizajnerskim, jako produkt, rozwiązanie, łączące pomimo dystansu dwie osoby przy wspólnym stole, posiłku, porannej kawie. Daje przestrzeń do wspólnej rozmowy, bliskości.
Tworzy jedną integralną cześć istniejącą tu i teraz.
Two wooden parts of the table, placed in two different places, try to break through the space separating them. 
 Modern technology combines torn two halves of the table into a whole, which visually sinks into the fog of a hard separating wall, on one side being a physical barrier, and on the other an unsaid space that opens the field for interpreting everything that may be just behind. 
 It is a project with design potential, as a product, a solution that combines two people at a mutual table, meal, morning coffee, despite the distance. It gives space for common conversation, closeness.It creates one integral part existing here and now.
photos by Marcin Cybula

You may also like

Back to Top